Udar mózgu

Udarem mózgu określa się zaburzenia neurologiczne spowodowane przerwaniem dopływu krwi do określonego obszaru mózgowia.

Niedokrwienny udar mózgu – przyczyną jest niedrożność naczynia krwionośnego spowodowana zatorem lub zakrzepem. Zator jest efektem uwięźnięcia w naczyniu mózgowym materiału pochodzącego spoza układu nerwowego – najczęściej są to skrzepliny pochodzące z serca. Zakrzep to stopniowe odkładanie się skrzepliny zamykające światło naczynia krwionośnego. Szczególnie narażeni są chorzy z miażdżycą naczyń.

Krwotoczny udar mózgu – przyczyną jest uszkodzenie tętnicy w obrębie OUN spowodowane najczęściej nadciśnieniem tętniczym lub pęknięcie tętniaka. Wynaczyniająca się krew tworzy krwiak uciskający tkankę mózgową – dochodzi do niedotlenienia i obumarcia tkanki mózgowej w tym obszarze.

Rozpoznanie:

Zakrzep – utrata funkcji mózgu w obszarze nieukrwionym, brak drgawek, brak bólu.
Zator – utrata funkcji mózgu w obszarze nieukrwionym, drgawki, brak bólu.
Krwotok – utrata funkcji mózgu w obszarze nieukrwionym, nagły, silny ból, utrata przytomności.

Objawy kliniczne:

• porażenie mięśni twarzy o różnym nasileniu, trudności z mówieniem
• porażnie mięśni ciała, paraliż
• zmienny stan świadomości (dezorientacja, śpiączka)
• utrata czucia
• zawroty głowy
• zaburzenia równowagi i zawroty głowy, chwiejny chód, skłonność do upadków
• niewyraźna, chaotyczna mowa
• zaburzenia widzenia

Postępowanie:

1. Wezwanie pomocy
2. Ocena drożności dróg oddechowych i funkcji życiowych – oddechu i krążenia. Resuscytacja krążeniowo-oddechowa
3. Badanie poszkodowanego. Badanie porównawcze napięcia mięśniowego, czucia i funkcji kończyn górnych i dolnych (poruszanie, ściskanie dłoni).
4. Ułożenie w pozycji bezpiecznej poszkodowanego nieprzytomnego. Zasadą jest ułożenie na porażonej stronie.
5. Kontrola drożności dróg oddechowych i funkcji życiowych – oddechu i krążenia.
6. Nie zaleca się podawania pokarmów i płynów.