Resuscytacja krążeniowo-oddechowa osoby dorosłej

Na podstawie wytycznych ERC 2005r. (European Resuscitation Council)
Dorosły = osoba uznana przez ratującego za dorosłego.

A - Airway - Drogi oddechowe

  • Sprawdź czy poszkodowany jest przytomny. W tym celu chwyć go za barki i potrząśnij. Zadaj proste pytanie: “Co się stało?” Jeżeli poszkodowany nie reaguje to jest nieprzytomny.20012007-007s.jpg
  • Wezwij pomoc. Zrób to sam, albo jeśli w pobliżu jest inna osoba, niech ona to zrobi.20012007-010s.jpg
  • Ułóż poszkodowanego na plecach. Jeżeli poszkodowany mógł doznać wcześniej urazu głowy lub kręgosłupa - najpierw go unieruchom.20012007-143s.jpg
  • Zdejmij okulary poszkodowanego.20012007-047s.jpg
  • Udrożnij drogi oddechowe. U osoby nieprzytomnej samoistnie dochodzi do zablokowania dróg oddechowych przez opadający język i nagłośnię. Stań z boku poszkodowanego. Odegnij głowę ku tyłowi kładąc rękę na czole poszkodowanego i unieś żuchwę dwoma palcami drugiej ręki.20012007-018s.jpg20012007-017s.jpgSprawdź zawartość jamy ustnej. Przeszkodą może być proteza, wymiociny lub pokarm. Sięgnij palcem wskazującym do jamy ustnej i usuń ciało obce. Nie należy wykonywać tego manewru na ślepo.20012007-022s.jpg20012007-028s.jpg

B - Breathing - Oddychanie

  • Sprawdź czy poszkodowany oddycha.
    • Pochyl się nad poszkodowanym
    • Staraj się usłyszeć szmer wdychanego/wydychanego powietrza
    • Obserwuj ruchy klatki piersiowej20012007-020s.jpg
    • UWAGA! Bardzo wolny, nieregularny oddech jak również westchnienia (także w czasie ucisków klatki piersiowej) również należy uznać za BRAK ODDECHU!
  • Jeżeli poszkodowany nie oddycha - nie wykonuj wstępnych wdechów! Mimo wszystko powietrze w płucach zawiera wystarczającą ilość tlenu dla przeżycia poszkodowanego.
  • Metody wykonywania wdechów ratunkowych:
    • Metoda usta - usta - ratownik obejmuje swoimi ustami usta poszkodowanego, jednocześnie palcami zatyka nozdrza. Po wykonaniu wdechu zwalnia ucisk nosa.20012007-068s.jpg20012007-069s.jpg
    • Metoda usta - nos - ratownik wdmuchuje powietrze przez nos poszkodowanego zamykając jednocześnie jego usta.
  • Po każdym wdechu trwającym ok. 1 sekundy powinien nastąpić bierny wydech.
  • Ratownik cały czas powinien kontrolować ruchy oddechowe klatki piersiowej poszkodowanego.
  • Jeżeli po wykonaniu dwóch wdechów klatka piersiowa poszkodowanego nie opada, należy ponownie sprawdzić stan dróg oddechowych.

C - Circulation - Krążenie

  • Uciskanie klatki piersiowej
    • Poszkodowany leży na plecach na twardym podłożu.
    • Ratownik klęka z boku poszkodowanego i rozpina mu górną część ubrania.20012007-029s.jpg
    • Ratownik kładzie część dłoniową nadgarstka na mostku 2 palce powyżej łuku żebrowego lub gdy ma problem z lokalizacją łuku żebrowego - na środku klatki piersiowej. Splata palce obu dłoni jedna nad drugą. Wykonując uciśnięcia stara się przenosić ciężar na nadgarstki.20012007-034s.jpg
    • Uciska mostek na głębokość 4,5 - 5,5 cm w tempie 100/minutę.
    • Uciśnięcia wykonuje się w cyklach 30:2 (30 uciśnięć - 2 wdechy; ok. 3 cykli/minutę)
    • Po każdej serii uciśnięć należy ponownie udrożnić drogi oddechowe przez odgięcie głowy ku tyłowi. Dopiero po tej czynności można wykonywać wdechy ratownicze.
    • Resuscytacja jest mniej męcząca przy pochyleniu się nad poszkodowanym zachowując wyprostowane łokcie. Wykorzystuje się wtedy ciężar własnego ciała.20012007-056s.jpg

Resuscytację prowadzi się do momentu:

  • Powrotu przytomności poszkodowanego
  • Przekazania poszkodowanego lekarzowi
  • Zmęczenia ratownika uniemożliwiającego dalszą akację ratunkową.

W sytuacji, gdy nie jest możliwe wykonywanie przez ratującego wdechów ratowniczych, można wykonywać samo uciskanie klatki piersiowej w tempie 100/min, nieprzerwanie.

Gdy ratowników jest 2 lub więcej, warto zmieniać się co 2 minuty. Zapobiegnie to szybkiemu wyczerpaniu sił.

Strony: 1 2 3 4 5 6 7